مؤثرترين چاره‌ها براى به ضعف كشاندن دشمن و در نتيجه چيرگى يافتن بر آن‌ها و يا كشاندن ايشان به صلح است . اگر در اين حالت تشنه‌اى از سپاهيان دشمن ، از مسلمانان آب بخواهد ، فرمانده ميان اين‌كه به او آب بدهد يا ندهد آزاد است ، چنان‌كه آزاد بوده است او را بكشد يا رها گذارد . هريك از كافران كه در پيكار كشته شوند به خاك سپرده مىشوند . به گونه‌اى كه از ديده پنهان گردند . اما كفن كردن آنان لازم نيست . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله دربارهء كشتگان بدر فرمان داد آنان را به چاه افكندند . البته ، جايز نيست كسى از دشمن زنده يا مرده در آتش سوزانده شود . از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله روايت شده است كه فرمود : « بندگان خدا را به كيفرى كه از آن خداست كيفر مدهيد » « 1 » . اما در تاريخ آورده‌اند كه ابو بكر كسانى از مرتدان را در آتش سوزاند . شايد اين كار هنگامى از سوى او انجام پذيرفته كه اين حديث به وى نرسيده بوده است . هريك از مسلمانان هم كه به شهادت برسد در همان جامه‌اى كه در آن شهيد شده است پيچيده مىشود و با همان به خاك سپرده مىشود و نه او را غسل دهند و نه بر او نماز گزارند . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله دربارهء شهيدان احد فرمود : « آنان را در جامه‌هايشان پيچيد ؛ چه ، آن‌ها در روز قيامت در حالى برانگيخته مىشوند كه از رگ‌هايشان خون بيرون مىزند ؛ رنگش رنگ خون است ، اما بويش بوى مشك » « 2 » .

--> ( 1 ) . « لا تعذبوا عباد اللّه به عذاب اللّه » . اين حديث نبوى به همين عبارت و گاه نيز با تغييرى اندك در منابع حديثى و فقهى اهل سنت آمده است . از آن جمله بنگريد : بخارى ، صحيح البخارى ، ج 3 ، ص 1098 ، ش 2854 و ج 6 ، ص 2537 ، ش 6524 ؛ ابن حبان ، صحيح ابن حبان ، ج 10 ، ص 328 ، ش 4476 و ج 12 ، ص 421 ، ش 5606 ؛ حاكم ، المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 620 ، ش 6295 ؛ ترمذى ، سنن الترمذى ، ج 4 ، ص 59 ، ش 1458 ؛ بيهقى ، سنن البيهقى الكبرى ، ج 9 ، ص 71 ؛ دارقطنى ، سنن الدارقطنى ، ج 3 ، ص 108 ، ش 90 ؛ شافعى ، مسند الشافعى ، ص 320 ؛ ابو داوود ، سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 126 ، ش 4351 ؛ نسائى ، السنن الكبرى ، ج 2 ، ص 301 ، ش 3523 ؛ همو ، سنن النسائى ، ج 7 ، ص 104 ، ش 4060 ؛ ابن ابى شيبه ، مصنف ابن ابى شيبه ، ج 6 ، ص 485 ، ش 33143 ؛ صنعانى ، مصنف عبد الرزاق ، ج 5 ، ص 213 ، ش 9413 و ج 10 ، ص 168 ؛ ابو المحاسن حنفى ، معتصر المختصر ، ج 2 ، ص 77 و 149 ؛ ابن حنبل ، مسند احمد ، ج 1 ، ص 217 ، ش 1871 ؛ طبرانى ، المعجم الكبير ، ج 11 ، ص 315 ، ش 11850 ؛ ابن حجر ، فتح البارى ، ج 6 ، ص 151 ، ش 2854 و ج 12 ، ص 271 ، ش 6524 ؛ ابن عبد البر ، التمهيد ، ج 5 ، ص 305 ؛ زرقانى ، شرح الزرقانى ، ج 4 ، ص 18 ؛ مباركفورى ، تحفة الاحوذى ، ج 5 ، ص 20 ؛ زيلعى ، نصب الراية ، ج 2 ، ص 20 و ج 3 ، ص 407 و 456 ؛ شوكانى ، نيل الاوطار ، ج 8 ، ص 2 - م . ( 2 ) . « زملوهم بكلومهم فانهم يبعثون يوم القيامة و اوداجهم تشخب دما اللون لون الدم و الريح ريح المسك » . -